(المصدر موقع المبارك)

www.ahwazculture.net

نبذة من حياته
لحسن بن هانئ بن عبد الأول بن صباح الحكمي بالولاء. شاعر العراق في عصره(علما بأن الأهـواز كانت تابعة للبصرة في العهد العباسي). ولد في الأهـواز/الآحـواز ونشأ بالبصرة، ورحل إلى بغداد فاتصل فيها بالخلفاء من بني العباس، ومدح بعضهم، وخرج إلى دمشق، ومنها إلى مصر، فمدح أميرها ، وعاد إلى بغداد فأقام بها إلى أن توفي فيها. كان جده مولى للجراح بن عبد الله الحكمي، أمير خراسان، فنسب إليه، وفي تاريخ ابن عساكر أن أباه من أهل دمشق، وفي تاريخ بغداد أنه من طيء من بني سعد العشيرة. هو أول من نهج للشعر طريقته الحضرية وأخرجه من اللهجة البدوية، وقد نظم في جميع أنواع الشعر، وأجود شعره خمرياته.

أبونواس والنهاية الغامضة!

مأمون غريب(المصدر موقع أخبار الحوادث)

كان ابونواس 'الحسن بن هانيء' من شعراء الدولة العباسية وكان شاعرا ماجنا محبا للخمر وقد ولد سنة 139ه علي ارجح الاقوال، وقد حفظ القرآن الكريم في سن صغيرة كما تفتحت موهبته الشعرية في سن صغيرة ايضا
وقد درس بجانب الشعر اللغة الفقة والتفسير وعلم الكلام،وكان بجانب ذلك يحب الفكاهة وهي التي قربته من الخلفاء والوزراء.

فخرج من البصرة الي بغداد.. حيث تعرف علي الرشيد الذي اغدق عليه الكثير من المال وما كاد يجري في يده المال حتي اخذ ينفقه في الحانات وشرب الخمر، وتمرغ في اوحال النساء وقد رحل الي مصر حيث كان والي الخراج بها فارسيا ولكن لم يطق العيش في مصر فقد شده الحنين الي بغداد ولياليها..
وقد اقترب من الامين بعد وفاة الرشيد، حتي ان اخاه المأمون قد جعل من تقريبه ابونواس ذريعة للهجوم عليه.. لأنه قرب الي مجلسه من كان ينهم بالشراب وهتك المحارم.. فهو القائل

ألافاسقني خمرا وقل لي هي الخمر
ولاتسقني سرا اذا امكن الجهر
دبح باسم من تهوي ودعني من الكني
فلا خير في اللذات من دونها ستر

ويبدو ان الخليفة العباسي الامين قد ضاق ذرعا بفضائحه مما اغري وزيره الفضل بطلب الي الخليفة ان يحبسه فحبسه في سجين 'المطبق'.. وهذا السجن كان قد اقامة الخليفة ابوجعفر المنصور عندما قام بتخطيط مدينة بغداد.. وقد شيد هذا السجن بصورة يصعب علي السجين الهروب منه، وربما فعة الي ذلك انه كان هناك سجن في 'الهاشمية' بناه ابوالعباس السفاح، وقد استغلت جماعة 'الراوندية' وهم اتباع ابي مسلم الخرساني، ضعف بناء هذا السجن، فقاموا باخراج المساجين موا بعد مهاجمته، في محاولة منهم لمهاجمة قصر المنصور ومن هنا فقد قرر المنصور ان يكون سجن المطبق حصينا من الصعب مهاجمته اوالهروب منه وكان هذا السجن يسجن فيه من يخاف الخليفة غدرهم او اذا غضب علي احدهم من كبار القواد او الساسة
 

ولاشك ان ابانواس كان شاعرا كبيرا، ولكن افسد حياته بشعره الماجن الناجم عن نفسية معقدة.
انما العيش سماع وفدام وندام
فاذا فاتك هذا فعلي الدنيا سلام
ويظهر عدم مبالاته بالقيم ولابالناس، عندما قال بمرأة عجيبة:
لاتبك ليلي ولاتطرب الي هند
واشرب علي الورد من حمراء كالورد
كأسا اذا انحدرت في حلق شاربها
اجدته حمرتها في العين والخد
فالخمر ياقوته والكأس لؤلؤة
في كف جارية ممشوقة القد تسقيك من يدها خمرا ومن فمها
خمرا فمالك من سكرين من بد
وكان من الطبيعي ان يجر هذا الشعر عليه المشاكل خاصة عندما تتلاعب برأسه الخمر فيعلن بأنه لايؤمن ببعث ولاحساب ولابجنة ولانار..!
ولو كان هذا الشاعر الماجن قد وعي الحقيقة حقيقة الحياة والموت ومابعد الموت، التي تحدث عنها في بعض لحظات جده بعيدا عن الخمريات التي اذهلت عقله فنأي عن الصواب، ودخل بسببها السجن.. لو عرف البعد عن المجون والخمر والهلوسة، وكتب شعره الجميل وهو متمسك بالقيم والفضائل لكان واحدا من اعظم الشعراء الذين عرفهم التاريخ الادبي ولما عرف ايضا ظلام السجون!

• سازمان حقوق بشر اهواز با انتشار اطلاعیه ای از دبیرکل سازمان ملل متحد، رهبران جهان، سازمان های بِین المللی حقوق بشر، سازمان های غیردولتی و رسانه های جهان خواسته است برای جلوگیری از اعدام های تازه در خوزستان مساعی خود را تشدید کنند. در این بیانیه آمده است که به خانواده های هفت نفر از افراد دستگیرشده در جریان ناآرامی های این استان اطلاع شده است، که آن ها ظرف چند روز آینده اعدام خواهند شد ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
يکشنبه  ۲۴ دی ۱٣٨۵ -  ۱۴ ژانويه ۲۰۰۷

سازمان حقوق بشر اهواز با انتشار اطلاعیه ای از دبیرکل سازمان ملل متحد، رهبران جهان، سازمان های بِین المللی حقوق بشر، سازمان های غیردولتی و رسانه های جهان خواسته است برای جلوگیری از اعدام های تازه در خوزستان مساعی خود را تشدید کنند. متن این بیانیه چنین است:

ایران بار دیگر با بی‌اعتنایی آشکار نسبت به مجمع عمومی سازمان ملل متحد، پارلمان اروپا و سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشر، تدارک اعدام هفت فعال مبارز ایرانی عرب تبار (اهوازی) دیگر را آغاز کرده است. نام‌های آن‌ها از قرار زیر است:

۱ – قاسم سلامی، ۴۱ ساله، متأهل با ۶ فرزند

۲ – محمد لازم کعب‌پور، ۲٨ ساله، متأهل با یک فرزند، دانشجوی دانشگاه شوشتر

٣ – عبدلامیر فرج‌الله کعب، ۲۶ ساله، متأهل، دانشجوی دانشگاه شوشتر

۴ – علیرضا عساکره، ۲۴ ساله، مجرد، از معشور(ماهشهر)

۵ – ماجد البوقبیش، ٣۰ ساله، مجرد، از معشور(ماهشهر)

۶ – عبدالرضا سنواتی، ٣۴ ساله، متأهل، از شهر اهواز

۷ – خلف ضهراب خنافره، ٣۴ ساله، متأهل با یک فرزند، از فلاحیه

به خانواده‌های این اشخاص روز دوشنبه، ٨ ژانویه ۲۰۰۷، از سوی مقامات ایران در اهواز اطلاع داده شد که آنها ظرف چند روز آینده اعدام خواهند شد.

در تاریخ سه شنبه ۱۹ ماه دسامبر واحد خوزستان خبرگزاری دانشجویان ایرانی (ایسنا) گزارش کرد که ملک بنی تعمیم، علیرضا عساکره و علی ماطوریزاده به جرم «محاربه با خدا» در شهر اهواز اعدام شدند. این عمل یک روز پس از آنکه شورای امنیت سازمان ملل متحد قطعنامه‌ای در محکومیت موارد نقض حقوق بشر از سوی ایران صادر کرد، صورت گرفت.
در ماه مارس امسال دو عرب تبار اهوازی دیگر، علی افراوی (۱۷ ساله) و مهدی نواسری (۲۰ ساله) به اتهامات مشابهی در شهر اهواز در ملاء عام به دار آویخته شدند. اعدام آنها یک روز پس از پخش «اعتراف» انها از طریق تلویزیون اهواز صورت گرفت.
در تاریخ ۱٣ ماه نوامبر ۲۰۰۶ رژیم ایران ویدئوهای اعتراف اجباری ۱۱ عرب اهوازی را از طریق تلویزیون خوزستان پخش کرد اما به سبب خشم و اعتراض محافل جهان، از جمله تصویب قطعنامه ۱۶ نوامبر ۲۰۰۶ پارلمان اروپا به اتفاق آراء در محکومیت این امر و صدور قطعنامه ۴٨ نماینده پارلمان بریتانیا و اقدامات مشابه از سوی پارلمان‌های دیگر کشورهای اروپایی، اعدام این افراد به تعویق افتاد.
در تاریخ ۹ نوامبر عباس جعفری دولت آبادی، رئیس قوه‌ی قضاییه استان جنوبی خوزستان، به خبرگزاری جمهوری اسلامی گفت که دیوان‌عالی ایران حکم اعدام دست کم ۱۹ تن از ٣۵ ایرانی عرب تبار را که توسط دادگاه‌ی انقلاب اهواز به مرگ محکوم شده بودند، تایید کرده است.
در تاریخ ٨ ماه ژوئن ۲۰۰۶ دادگاه انقلاب خوزستان اعلام کرد که ٣۵ عرب بومی اهواز( از جمله سه برادر) در پی یک محاکمه‌ی یک روزه در غیاب وکلا و شاهدان به اعدام محکوم شده‌اند. دو تن از این ٣۵ مرد، به نام‌های ناظم بوریحی و عبدالرضا نواسری، که به اعدام محکوم شده‌اند به اتهام شورش و بمب گذاری‌هایی که رژیم مدعی است آن دو مسئول آن بوده‌اند هنوز در زندان به سر می‌بردند. به گفته سارا لی ویتسون، مدیر بخش خاورمیانه و شمال آفریقای سازمان دیده‌بان حقوق بشر، "یکی از شگفتی‌های نظام قضایی ایران این است که می تواند کسی را که در زندان به سر می‌برد به بمب گذاری متهم سازد. این نکته نمایانگر خودسرانه بودن محکومیت آن شخص است."
این افراد به اتهام ثابت نشده‌ی بمب گذاری در تأسیسات نفتی استان خوزستان در جنوب باختری ایران (اهواز) که موطن ۵ میلیون عرب اهوازی است گناهکار معرفی شده‌اند. همه این افراد عضو جامعه‌ی ستمدیده‌ی اهوازی‌ها هستند. به گزارش سازمان عفو بین‌الملل، سازمان دیده‌بان حقوق بشر و دیگر سازمان‌های بین‌المللی و ایرانی مدافع حقوق بشر محاکمات آنها بسیار ناروا و نادرست بوده است. این مدرک مبین بی‌گناهی آنها است. (۱)
کلیه این افراد در زیر شکنجه مجبور به اعتراف کذب شده‌اند. به وکلای آنها اجازه داده نشد پیش از محاکمه با آنها ملاقات کنند و کیفرخواست ساعاتی پیش از آغاز محاکمه که آن‌هم محرمانه بود به وکلای آنها نشان داده شد. وکلای محکوم شدگان (خلیل ساعدی، منصور آتشنه، دکتر عبدالحسن حیدری، جواد طریری، فیصل سعیدی و طاهری نسب) که همه آنها به استثنای یک نفر عرب اهوازی هستند به خاطر شکایت در مورد ماهیت غیرقانونی و غیرعادلانه‌ی محاکمات این افراد بازداشتی، متهم شدند که امنیت ملی را به خطر انداخته‌اند.
هر چند موطن اعراب اهوازی در استان خوزستان ایران یکی از نفت‌خیزترین نواحی جهان است و تا ۹۰ درصد تولید نفت ایران را تأمین می‌کند، جامعه اهواز دستخوش شدیدترین درجه‌ی فقر و بیکاری و بیسوادی است. اهوازی‌ها دستخوش سرکوب و تبعیض نژادی هستند و با غصب شدن اراضی خود، کوچ اجباری و جذب شدن اجباری در جوامع دیگر رو به رو هستند.
محکومیت‌‌ها آشکارا خودسرانه و مستبدانه بوده و به منظور مجازات جمعی اعراب اهوازی به خاطر مخالفتشان با نظام جدایی نژادی که دستخوش آن بوده‌اند صورت گرفته است.
مخالفت صلح‌آمیز اعراب اهوازی در برابر سیاست‌های نژادپرستانه و پاکسازی قومی از سوی رژیم ایران به گونه‌ای وحشیانه سرکوب شده است. از ۱۵ ماه آوریل ۲۰۰۵ که سرآغاز انتفاضه (قیام) اهواز بود تا کنون بیش از ۲۵ هزار اهوازی بازداشت شده و دست کم ۱٣۱ نفر کشته شده و بیش از ۱۵۰ نفر ناپدید شده‌اند (که تصور می‌رود بوسیله مأموران امنیتی ایران شکنجه شده و به قتل رسیده‌اند). مقامات ایران آمریکا، بریتانیای کبیر و اسراییل را بانی دموکراسی‌خواهی و خواسته‌‌های عدالت اجتمایی و اقتصادی اهوازی‌ها (۲) (٣) دانسته اند. پاکسازی قومی ایرانیان عرب تبار خوزستان از اوایل دهه ۱۹۹۰ بویژه در پی انتخاب شده محمود احمدی نژاد شدت یافته است.
ما خواستار اقدام فوری برای فشار آوردن به دولت ایران جهت تخفیف این کیفرها هستیم. اقدام شما ممکن است به نجات جان این افرد منجر شود.

http://www.akhbar-rooz.com/news.jsp?essayId=7729

مدینة الخفاجیة   

تقع مدینة الخفاجیة ( نسبة الی القبیلة العربیة بنو خفاجة) في الجانب الغربي من الاهواز - جنوب غرب ایران . الخفاجیة هي ثاني مدینة في دست میسان ای میسان الشرقیة. حیث تم تغیر اسم المدینة في عهد البهلوي الاول من الخفاجیة الی سوسنگرد واسم میسان من میسان الی دشت میشان ومن ثم دشت ازادگان.

یقول عبدالصاحب ارمند في کتاب له باسم تاریخ دشت میشان علما بأن عبدالصاحب ارمند هو اول رئیس بلدیة منصّب من قبل السلطة الفارسیة حینذاک : انا الذي  اقترحت تغییر اسم المدینة من الخفاجیة الی سوسنگرد وذلک بسبب کثرة زهور السوسن في موسم الربیع في اطراف المدینة (سوسن+ گرد). واما الاکاذیب والتزویر التاریخي الرائج الیوم في کتابات ومواقع الحاقدین علی العرب لم ولن یکون له قیمة علمیة ابدا.
و عشیرةالخفاجية من عشائر الصابئة المندائيين . هم طائفة دينية من الموحدين المؤمنين بالله الواحد وباليوم الاخر . لهم طقوسهم وشعائرهم الدينية الخاصة ، ويحتل الماء مركزاً اساسياً في هذه الطقوس والشعائر. فهم يعَمّدون الطفل عندما يولد على غرار ما يفعل المسيحيون ، كما يدخل الماء في طقوس الزواج والوفاة. لذلك سكن الصابئة منذ القدم عند ضفاف الانهر ومصباتها مثل شواطىء نهر الاردن وشاطىء الاهوار في العراق والأهواز . وهم الان موجودون بنوع خاص في جنوب العراق ووسطه وفي الأهواز حيث الانهار وتفرعاتها وحيث الاهوار .

ورث الصابئة المندائيون فن الصياغة واعمال الفضة والذهب عن اجدادهم السومريين والبابليين .

سميت عشيرة الخفاجية بهذا الاسم لانها سكنت مدينة الخفاجية على نهر الكرخة في الأهواز  . وتقول محفوظات هذه العشيرة انهم نزحوا من الخفاجية الى العراق ايام الامبراطورية العثمانية وسكنوا قضاء ابي الخصيب في محافظة البصرة اولا ثم اتجهوا الى قضاء قلعة صالح في محافظة ميسان وعادوا بعدها الى ابي الخصيب واستقروا في بغداد .

المصدر:

http://alkhfajeia.persianblog.com/