عرب ایران

امیر طاهری – عربستان سعودی- عرب نیوز

ترجمه رضا وشاحی

آیا حکومت ایران با گسترش شورش اقلیت عرب های خود مواجه است؟ تا چند سال پیش این سوال بسیار ساده لوحانه یا بحث انگیز به نظر می رسید.در دهه هشتاد عرب های ایران، علی رقم روابط 1300 ساله قبیله ای و زبانی و نژادی با عراق، با شجاعت در مقابل نیروهای صدام جنگیدند.

بنابر آمار بنیاد شهید، بنیادی که بر اساس کمک به بازماندگان جنگ و خانواده های شان ایجاد شده، تعداد عرب هایی که در این جنگ برای سرزمین پدری کشته شدند، چهار برابر بیشتر از ایرانی هایی از نژادهای دیگر است.

سال گذشته احمدی نژاد سفر برنامه ریزی شده اش برای دیدار از اهواز را به علت شورش عرب ها در شهرها و روستاها لغو کرد. در چند هفته گذشته 11 عرب اعدام شدند و صدها نفر به مکان های نامعلومی منتقل شدند. اوایل این ماه دسته هایی از جوانان عرب به ادارات حکومتی و بانک ها حمله کردند و ماشین های دولتی را به آتش کشیدند. حکومت مجبور شد از نیروهای بسیج برای کنترل کردن اوضاع استفاده کند. مدتی بعد نیروهای مسلح حمایت شده از سوی حکومت به محله های مختلف از جمله خزعلیه و کوت عبدالله حمله کردند و تعداد زیادی را بازداشت کردند. از جمله این بازداشت شدگان ثامر اهوازی، خواننده رپ و جوان اهواز بود که به جرم خواندن به زبان عربی بازداشت شد. 

هیچ آماری برای تعداد عرب های اهواز وجود ندارد و در بهترین تخمین ها حدود 2.2 ملیون نفر یا بیش از سه درصد از جمعیت ایران را نشان می دهند. تا اواخر دهه چهل جمعیت عرب های اهواز در مرکز استان و محمره اکثریت را تشکیل می داد ولی امروزه بهرحال عرب ها فقط 25 درصد جمعیت شهر اهواز را تشکیل می دهند و فقط 40 درصد مردم محمره عرب هستند.

به سه دلیل جمعیت استان تغییر کرد. کشف نفت در 1908که مشاغل زیادی را ایجاد کرد که نیروی بومی برای پرکردن این مشاغل کافی نبود. سیاست فارس کردن و تفریس منطقه توسط دولت که از سال 1928 شروع شد و خانواده هایی را به حتی از خراسان حدود 1000 مایل دورتر، به منطقه آورد. قوانین نظامی جدید هم موثر بود. خیلی از عرب ها فرزندانشان را برای فرار از خدمت سربازی به کشورهای خلیج فرستادند. و خیلی از این ها هرگز باز نگشتند.

شورش عرب های اهواز دلایل مختلفی دارد. یکی از دلایل این است که عرب های دو طرف رود رویای کشور شیعه متحد، را دارند که ملی گراهای عرب آن را عربستان می نامند. دلیل دیگر گروه های مسلحی است که در دهه 70 میلادی توسط صدام به منظور اعمال کردن فشار بر تهران ایجاد شدند. بهرحال دلیل اصلی نارضایتی و شورش مردم عرب ایران وجود تبعیضی است که حکومت مرکزی اعمال می کند. و این در سیستم استخدام دولتی به شکل یک اساس نامه در آمده که غیر عرب ها از نظر استخدام و دستمزد و رتبه اداری بر عرب ها ارجحیت دارند. عرب ها هم چنین در قسمت آموزش عالی به دلیل دبیرستان های با کیفیت پایین و همچنین سوالات کنکور که به زبان فارسی است و آنها اغلب به آن تسلطی ندارند، بی بهره هستند.

یکی از امیدهای اهواز برای بیرون آمدن از شرایط سخت کنونی، حزب رفاه اهواز است که در سال 1946 تشکیل شد و در اواسط دهه پنجاه ناپدید شد تا سال 2005 که دوباره ظاهر شد و این حزب برای خودمختاری اهواز در زیر نظر حکومت مرکزی فعالیت می کند. اگرچه نفوذش در بین مردم، نامشخص است ولی در مقابل جبهه آزادیبخش اهواز که از دهه هفتاد میلادی مبارزه مسلحانه را تبلیغ می کند جایگزینی معتدل تر است.

جهان خارج باید به چیزی که در اهواز می گذرد، توجه کند. حداقل به دلیل اینکه اهواز هفتاد درصد نفت روزانه ای را که ایران صادر می کند، تولید می کند.

http://www.arabnews.com/?page=7&section=0&article=100403&d=25&m=8&y=2007

مصدر:

http://www.karoon.info/mghalat/shoresh.htm